Who would i be?

17 januari 2021 Thoughts

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op


 Image

Meer in deze categorie

Bekijken
I do not exist to impress the world. I exist to live my life the best i can. Richard Bach

Soms vraag ik me af, wat voor persoon ik was geweest als ik gezond zou zijn. Zou ik een ander karakter hebben of andere interesses? Minder sociaal of egoïstischer zijn? Zou ik anders naar de wereld kijken en anders in mijn geloof staan? 

Zou ik dezelfde persoon geweest zijn? Ik denk het niet. Misschien zou ik materiele dingen belangrijker vinden omdat ik wel zou snappen dat gezondheid het belangrijkste is dat een mens kan bezitten maar het niet ervaren had. Dan had ik me druk kunnen maken om status en bezit. Want ik hou van mooie spullen en toen ik nog meer kon zag ik mezelf altijd als een carrièrevrouw. Ook was ik prestatiegericht en kan ik enorm fanatiek zijn. Ik zou gedreven zijn, ambitieus en carrièregericht. Leren is me altijd prima afgegaan en was altijd bereid mezelf uit te dagen en iets nieuws mogen proberen maakte me gelukkig. 

Ik heb het idee dat ik meer voor een ander over zou hebben als ik meer te geven had. Nu denk ik vaak aan wat het beste voor mij uitkomt, zodat het mij het minst kost. Daardoor kan ik mezelf egoïstisch voelen, omdat ik dan van de ander moet verwachten om zich aan te passen aan mij. 

Ik denk dat ik erg avontuurlijk geweest zou zijn als ik gezond was. Het lijkt me heerlijk om te backpacken in de wildernis en de wereld te ontdekken. Ook denk ik dat ik goed was geweest in sport. Toen ik nog meer energie had hield ik ervan mezelf uit te dagen en mijn grenzen op te zoeken. Een vriendin van me snijdt dit onderwerp wel eens aan. Zelf is ze helemaal van de sport en het backpacken. ‘’Dat zou jij ook wel doen he, als je gezond was?’’ Zegt ze dan. Ergens is het wel eens confronterend maar ook zo mooi dat zij wel die potentie in mij ziet. En zich een beeld kan vormen van mij, zonder beperkingen. Zelf lukt me dat niet altijd, dan zit ik zo vast in die overleefstand dat ik niet meer zo goed weet hoe het was toen het beter ging of de capaciteit heb om te fantaseren over hoe het anders zou zijn geweest. 

Maar toch voel ik dat deze dingen in me zitten en toen ik meer energie had zag ik hier zelf ook meer van terug. Maar omdat het normale leven me al te veel energie kost heb ik bepaalde karaktereigenschappen moeten laten gaan. En het is vermoeiend en verschrikkelijk teleurstellend om elke keer te streven naar iets wat niet haalbaar is.  


 Image

 Image

Mijn moeder had van de zomer een nieuw product om in te zetten tijdens haar paardencoaching en testte het op mij.  Ik moest waardenbepalingskaartjes categoriseren met waarden die voor mij belangrijk en onbelangrijk zijn. Daar merkte ik dat waarden zoals een carrière en prestatiegericht zijn voor mij compleet onbelangrijk zijn, denkend dat ik zo niet ben. Maar mijn moeder zag dat bijna elke kaart op de ‘compleet niet belangrijkstapel’ waarden zijn die niet haalbaar zijn of voor mij geen nut heeft om naar te streven. Op dat moment zag ik voor het eerst in dat het ziek zijn wel degelijk meebepaald wie ik ben en het niet alleen veranderd wat ik doe. 

Ernstig ziek zijn zet je leven zeker in een ander perspectief, het heeft me zeker gevormd tot wie ik ben. Het heeft me niet alleen dingen afgepakt maar ook een hoop gegeven. Daardoor ben ik iemand die niet snel uit het veld geslagen is, empathisch, begripvol, met een sterk, doorleeft geloof en vertrouwen en soms ben ik hard. Op het laatste ben ik niet zo trots als op de rest maar het is hoe ik ‘overleef’. Ik ben hard voor mezelf, zet mezelf er toe om door te gaan en daardoor kan ik soms ook, onbedoeld hard zijn of zo overkomen naar anderen. Trek ik snel conclusies en stap ergens snel overheen of ga eraan voorbij. Als ik dat doe bij anderen kan dat kwetsen, maar het is mijn manier om het vol te houden.  

Ik ben me bewust van wie ik ben als persoon en zoek uit waarom ik reageer zoals ik reageer, ik doe veel aan zelfreflectie en omarm mensen die mij bewust maken van wie ik ben en mij ook op mijn tekortkomingen durven te wijzen. Ik weet waarin ik wil groeien en doe mijn best daaraan te werken. Maar soms moet ik accepteren dat ik gewoon niet meer te geven heb. Ja, ik zou een ander persoon zijn als ik gezond was en ik vind het zo jammer voor ons dat we deze ik niet kennen. ♥ 

Laat een berichtje achter!

 

15 reacties

  1. Ester schreef:

    Heel mooi lieverd!

  2. Johan schreef:

    Je bent een mooi mens zoals je nu bent😉🥰 respect

  3. Paps schreef:

    Wat mooi geschreven weer!! Waarschijnlijk zou je stewardes geworden zijn als je gezond zou zijn geweest en stond je anders in het leven. Ik vind jou de sportvrouw van het jaar, je hebt een sporthart heb ik me wel eens laten vertellen door een cardioloog. Tenslotte gaat het er niet om wat je doet maar wie je bent! Je bent prachtig!!♥️♥️

    • Elise schreef:

      Haha inderdaad!! We hebben zoveel dingen geprobeerd en opendagen afgelopen met elkaar. Zo mooi dat jullie mij ook die kans gaven zelf te ontdekken dat het niet ging terwijl jullie dat allang wisten. Zoals ook de opendagen voor operatieassistent en verloskundige. Ik wilde altijd een hoop!

      Bedankt voor de mooie complimenten!! Dikke kus

  4. Kim schreef:

    Heel herkenbaar, soms stel ik mezelf ook die vraag, al is mijn situatie totaal anders. Al denk ik dat elke situatie andere eigenschappen meegegeven, en dus ook andere kwaliteiten. Al denk ik dat dat snel over dingen heen stappen ook deels genetisch is aangezien die eigenschap niet vreemd is binnen jullie gezin 😉 ik had je graag gezond willen zien, maar eigenlijk vind ik je het mooist zoals je nu ben (liefst gezond met je huidige karakter😘)

    Ambitieus en een carrière vrouw ben je voor mij al, je bent slim, je haalt overal het maximale uit en je vind altijd je weg om op wat voor manier dan ook je steentje bij te dragen ❤️

    • Elise schreef:

      In jouw geval is dat denk ik ook zo, al is het op een heel ander gebied. Wat we meemaken vormt ons en als we bepaalde dingen niet hadden hoeven meemaken hadden we heel anders in het leven gestaan.
      Haha ja je hebt gelijk, ik ken er wel een paar binnen ons gezin die daar ook last van hebben, of beter gezegd gemak van hebben!

      Super bedankt weer voor je onwijs lieve reactie en de lading complimenten, je bent lief! xx

  5. Antonet schreef:

    Wat eerlijk en doordacht. Soms vast verdriet om met beperkingen te leven.
    Gelukkig kun je genieten van de goede momenten en dat waarderen. Zo blijf je een positief persoon. Hartelijke groet, Antonet

    • Elise schreef:

      Het is inderdaad niet altijd even makkelijk om eroverheen te stappen. Zeker omdat er de laatste tijd steeds meer dingen zijn die niet meer lukken. Maar als je me even geef vind ik ook daar mijn weg wel weer in! Bedankt voor de reactie! xx

  6. Arieta schreef:

    Weer bijzonder mooi geschreven zeg! Zo zou je inderdaad vast zijn als je alles kon, ik zie het voor me. Het hard zijn wat je van jezelf beschrijft, herken ik gelukkig niet 😊

    Persoonlijk heb ik er geloof ik nog nooit bewust bij stil gestaan wie ik zou zijn als…. maar wellicht staan ‘gezonde’ mensen daar ook niet snel bij stil? In ieder geval bedankt voor de zoveelste eye-opener 😘

    • Elise schreef:

      Bedankt voor je zoveelste mooie reactie! Met hard zijn bedoel ik misschien meer het bagatelliseren van problemen, zowel voor mezelf als voor anderen. Ik zoek gelijk naar een oplossing en als die er is is er geen probleem.
      Ja, hard voor onszelf zijn, daar zijn we goed in he? Hopelijk kunnen we daar nog eens wat in veranderen! Veel liefs xxx

    • Arieta schreef:

      Toevoeging: het hard zijn voor jezelf herken ik trouwens wel 🙈

  7. Mams schreef:

    You are so beautiful to me 🎶🎶,
    So so beautiful to Me!
    ♥️♥️♥️♥️