Vakantiekilo's

30 augustus 2020 Life

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op


 Image

Meer in deze categorie

Bekijken
The best things in life aren't things.
-John Ruskin-

Follow my blog with Bloglovin
Zoals degene die mij op social media volgen zullen weten dat ik lekker op vakantie ben geweest. Dick had drie weken vrij dus daar zouden we optimaal gebruik van gaan maken.  Ik had van tevoren al een beetje aan mijn vakantieblog gewerkt en dacht dat het leuk was om uit te leggen hoe een vakantiedag er voor ons uit ziet, omdat ook dat vol met aanpassingen zit. Maar goed, dat komt misschien de volgende vakantie als alles wel loopt zoals gepland. 

Het zal niemand ontgaan zijn dat het de afgelopen weken warm was, bloedheet kan ik wel zeggen! Normaal ging ik daar altijd extra goed op op, de kou zorgt er namelijk voor dat ik sneller moe ben omdat mijn hart harder moet werken om mijn lichaam warm te houden. Dus deze warme periode, daar bloei ik helemaal van op! Totdat ik tot de conclusie kwam dat ook dat niet meer hetzelfde is.   

Vanwege Corona hadden we ervoor gekozen om met de auto op vakantie te gaan. Wij zijn altijd vrij laat met boeken, omdat het met mijn gezondheid altijd een beetje onzeker is en er vaker vakanties geannuleerd moesten worden. Maar dit jaar hebben we ook een beetje afgewacht vanwege de wisselende situatie rondom het Coronavirus. We hadden een super schattige Bed and Breakfast gevonden, net boven Parijs op 3.5 uur rijden van huis, helemaal Coronaproof. 

Maar de eerste nacht daar ging het gelijk mis. Door het warme weer kon ik die nacht niet slapen van de hitte en voelde ik mijn gezicht en lichaam vollopen met vocht. Ook werd ik erg benauwd, ik voelde me niet oké. Na een tijdje merkte Dick dit ook en heeft me een kwartier onder de ijskoude douche gezet en in bed natte handdoeken over me heen gelegd om toch een beetje af te koelen, de schat! 

De volgende dag stond ik voor mijn doen op tijd op (lees 11:00) voor het ontbijt, nog steeds opgezwollen, benauwd en moe. Of we lekker geslapen hadden vroeg onze gastvrouw die al even met het ontbijt op ons zat te wachten. Ik voelde me heel bezwaard om het te zeggen, maar vertelde haar dat dit niet het geval was. Omdat het erg warm was op de kamer en of ze voor de komende nacht misschien een waaier voor ons had. Die wilde ze wel even voor ons gaan halen. Ik hoor mezelf nog zeggen: ‘Als het niet te veel moeite is hoor?’’ Eigenlijk kon het me niets schelen, al kost het haar wel veel moeite, zo’n nacht wil ik niet nog een keer! 


 Image

 Image

 Image

De nacht daarna was stukken beter maar de klachten waren niet minder geworden, dus besloot ik te vragen naar een weegschaal. Die vrouw zal wel gedacht hebben, ze zijn nog maar één keer uit eten geweest en nu al bang om aan te komen? Dat was wel het geval, ik was in een dag tijd 3 kilo aangekomen maar natuurlijk niet allemaal van die ene pizza. Bij het aantrekken van mijn sandaaltjes kwam ik erachter dat ik de bandjes niet meer vast kreeg. Vanwege het vocht in mijn voeten waren ze erg opgezwollen, dus heb ik de rest van de vakantie op m’n slippers gelopen. Jammer van die koffer vol met leuke hakjes! 

Na toch even het ziekenhuis gebeld te hebben te horen gekregen dat ik mijn plasmedicijnen moest gaan ophogen om zo het vocht zo snel mogelijk weer uit mijn lichaam te krijgen. Als de hoeveelheid vocht blijft oplopen dan kan het lichaam het niet meer aan om het zelfstandig af te voeren en moet dat in het ziekenhuis gedaan worden, via een infuus. Dat ik zoveel vocht vasthoud is een teken dat mijn hart het enorm zwaar heeft en niet meer goed genoeg kan pompen om het vocht af te voeren.  Daardoor word ik erg moe en benauwd, ook heb ik een verhoogde kans op een gevaarlijke ritmestoornis, maar daar ga ik een andere keer verder op in want dat is een verhaal op zich. 

Omdat ik zo moe was hebben we niks gedaan in onze vakantie en heb ik alleen maar in het zwembad gelegen om een beetje af te koelen. Gelukkig had Dick zijn racefiets mee en heeft hij zo nog wat kunnen zien van de omgeving.

Een paar dagen ging het goed, ik verloor de ene dag een kilo en de andere dag zat er weer een halve bij, maar het ging in ieder geval naar beneden. Tot de volgende drama nacht.  Ik voelde mijn lichaam weer vollopen en was erg benauwd. Ook heb ik die nacht erg veel last gehad van ritmestoornissen omdat mij hart het niet volhield. Meer over deze ritmestoornissen kun je lezen in de blog What’s wrong?

Die dag daarna zag ik dat ik weer een paar kilo was aangekomen en toen hebben we besloten onze vakantie af te breken en naar huis te gaan. Zodat ik daar kon uitrusten en opknappen. 

Dit was voor mij een grote domper. Zoals je in de blog This will be my year hebt kunnen lezen voelde het voor mij alsof het ‘hartfalenstukje’ verleden tijd was. Dat het onder controle was met de nieuwe medicijnen en dat ik daar geen klachten meer van zou hebben. Nu het blijkt dat dit toch een terugkerend iets is zorgt dat wel dat we voortaan anders met onze vakanties en levensstijl in de zomer moeten omgaan. Maar dat bekijken we volgend jaar wel! 

Deze vakantie hebben we heel relaxed gedaan, maar of we uitgerust terug zijn gekomen? Jammer genoeg niet. Maar ondanks dat het niet zo liep als gepland hebben we genoten van onze vakantie, de tijd samen en nog een paar dagen Zandvoort!  ♥

(Laat je niet foppen door de foto’s. Die hakken gingen daar zo snel mogelijk weer uit! )

Laat een berichtje achter!

 

14 reacties

  1. Ton schreef:

    Het is maar goed dat je een man hebt zoals Dick en dat die weet wat hij moet doen, want ja als je jou je gang laat gaan…….
    Maar je hebt dus een gebroken vakantie gehad en gaat die wel weer inhalen jou kennende, maar wil je dat op een juiste manier voor jou doen en niet proberen er 3x zoveel uit te halen 🙂 Er is veel bewondering voor je doorzettingsvermogen en het is fijn om wat van je te horen. Liefs xxx

  2. Anne-Marije schreef:

    Ah lieverd, echt zo vervelend!!! Maar wat een heerlijk plekje en zo mooi en leuk geschreven❤😘😘 Dikke knuffel!!

  3. Antonet schreef:

    Geen zorgeloze vakantie! Respect voor je ! En…respect voor je lieve man, mijn neef Dick. Samen er voor elkaar zijn ! Er het beste van maken.

    • Elise schreef:

      Jammer genoeg liep het wat minder soepel dan we hoopten maar we hebben het samen echt fijn gehad en je mag zeker trots op hem zijn, dat ben ik ook! Liefs

  4. Arieta schreef:

    Sfeervolle foto’s zeg! Je ziet er zoals altijd weer prachtig uit! Uit die vele foto’s van Dick heb je vast die gekozen waarop geen zwelling te zien is 😉

    Héél héél jammer voor allebei dat het zo liep 🙈een onbezorgde fijne vakantie is jullie zó gegund!

    Wéér mooi en duidelijk verwoord en je hebt me ook weer laten lachen. Je bent hier gewoon keigoed in! 👌

    • Elise schreef:

      Dankjewel! Haha ja ik zei al, neem geen foto’s van dichtbij!!!
      Gelukkig hebben we erg genoten en kijken we alleen terug op de mooie momenten en dan vergeten we redelijk snel de mindere dingen!
      Dit is het mooiste compliment dat ik over mijn schrijven kan krijgen, dankjewel opnieuw! x

  5. Kim schreef:

    “Als het niet te veel moeite is hoor” dit hoor ik je gewoon zeggen als ik het lees, ook omdat je dit heeeeeel vaak zegt! Haha

    Vind het zo rot voor jullie dat zelfs de “normale” dingen wat voor ons normaal is zo gecompliceerd kan zijn voor jullie. En zo trots op jullie hoe jullie jezelf er aan aanpassen. ❤️

    • Elise schreef:

      Hahaha echt he? Ik moet best vaak hulp vragen en wil niet dat mensen iets tegen hun zin in voor mij moeten doen 😉
      Ja dat is vaak het lastigste, als de dingen die extra zijn in het leven niet kunnen is dat makkelijker accepteren dan de dagelijkse/normale dingen
      Lief berichtje, dankje! x

  6. Mams schreef:

    Prachtige foto’s, respect dat je dat nog op kon brengen.

    • Elise schreef:

      Dankje! Haha ja, zoals ik daaronder ook nog even neerzette waren de schoenen zo weer uit want ik kreeg ze bijna niet aan.
      En ook respect voor Dick, de fotograaf, dat hij wel 80 foto’s moest maken haha