Unreliable

28 maart 2021 Life

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op


 Image

Meer in deze categorie

Bekijken
I'am not unreliable, but my health is.

Vaak moet ik een afspraak afzeggen omdat ik me niet goed genoeg voel. Ik haak soms af omdat ik al moe wakker word en voordat ik wat heb gedaan, tegen de autorit opzie of omdat ik voel dat ik al tegen mijn grens aanzit en het niet zie zitten om de dagen daarna ervoor te moeten betalen.

Vaak vind ik het zien van mijn vrienden het waard om voor over mijn grenzen te gaan en er van bij te moeten komen maar toch begin ik er steeds minder voor over te hebben, omdat het zo lang duurt voor ik me weer een beetje goed voel.  

Toen mijn energie achteruit ging begon ik met het plannen van maar 1 afspraak per dag. Dus als ik ’s middags weg ging plande ik ’s avonds vrij. Nu plan ik 1 afspraak per dag en plan ik de dag daarna vrij, want dat is wat mijn lichaam nodig heeft. Maar steeds vaker merk ik dat ik na een afspraak langer nodig heb om bij te komen en loopt mijn planning in de soep.  

Het is zo’n contrast met hoe ik was voordat alle energie uit mijn lichaam geroofd werd. Ik was overal bij, niks was me te gek. Ik reed met mijn autootje door heel Nederland om iedereen op te zoeken en genoot van de weken die stampvol gepropt stonden met leuke dingen. Ik kreeg van mijn moeder dan ook vaak te horen: ”Het is hier geen hotel!!” En nu kan ik er tegenop zien, niet omdat ik het niet meer leuk vind maar omdat ik niet weet hoe ik het moet volhouden. 

Zo ook dit weekend, ik zou met een paar lieve vriendinnen gaan lunchen bij een van hun thuis. Ik krijg altijd energie van deze meiden en geniet er enorm van als we samen zijn, maar toch kost het me ook een hoop. Ik probeer tot het laatste moment een mogelijkheid te bedenken hoe ik erbij kan zijn en hopend dat ik me tegen die tijd wel beter zal voelen.

Voor de ingreep had ik gedacht dat ik 2,5 week later zeker wel weer in staat zou zijn om wat af te spreken, maar dat is niet zo. Maar doordat ze verder weg wonen en ik mee zou rijden is het niet zo dat ik na een uurtje weer naar huis kan gaan. Ik baal ervan, maar ik ben weer Sjaak afhaak, net als vorig weekend. 

Ik hoop dat jullie weten dat ik het afzeggen zelf ook echt niet leuk vindt. Ik kan er juist zo naar uitkijken en er enorm van balen als mijn lichaam me in de steek laat. 


 Image

 Image

Als ik me goed voel komt de oude ik weer naar boven. Ik heb zin om mijn vriendinnen te zien, avondjes door te halen, dansjes te doen en te borrelen en ik ga dan als een gek allemaal leuke dingen plannen. Vaak denk ik ook dat ik meer kan dan ik werkelijk kan. Maar als het dan zover is voel ik me weer die brakke oma van 80 die het liefst onder het kleedje op de bank blijft liggen. Mijn hoofd wil vaak zoveel meer dan mijn lichaam kan en ik overschat mezelf daardoor enorm vaak. 

Ik wil met jullie weekendjes weg, festivals, stapavondjes, shopdaagjes en allerlei gekkigheid plannen, ik wil het echt, ik wil zo graag overal bij zijn. En vaak doe ik het, in de hoop, met de positieve/naïeve instelling dat het me wel moet lukken. Maar wat ga ik vaak op m’n bek! Zoals ik hierboven al schreef ga ik steeds minder graag over mijn grenzen. Op het moment vind ik het heerlijk, lekker rebels en voel ik me de baas over mijn lichaam. Maar het pakt me keihard terug en ik ben soms 2 weken daarna niet in staat om normaal de deur uit te gaan. En dat breekt op, lichamelijk en geestelijk.

Ik heb nu al een maand lang met niemand afgesproken en iedereen die wat wilde afspreken of bij de pups wilden komen kijken nog even niet langs laten komen. Pas was er onverwachts een half uurtje iemand langs en lag ik weer 2 dagen compleet uitgeput en met migraine op bed. Maar ik mis mijn vrienden, ik mis het doen van die dingen die me altijd opvrolijken, me laten voelen hoe leuk het leven is. Vaak is het dan ook kiezen tussen mijn lichamelijke gezondheid en mijn psychische gezondheid, en kies ik voor wat ik op dat moment het meest nodig heb.

Ook een onverwachts (langer) bezoekje kan ervoor zorgen dat ik mijn afspraken af moet zeggen. Ik spreek liever af op een locatie of bij een ander, dan bij mijzelf. Niet omdat jullie bij mij niet welkom zijn maar omdat ik dan zelf kan aangeven wanneer ik naar huis ga. Hoe vaak jullie het ook tegen me zeggen, als je er bent zal ik nooit toegeven dat het te veel is of jullie de deur wijzen. En nee, zelfs jou niet!  

Ik voel me daardoor erg ongastvrij. Ik doe ook vaak de deur niet open als ik op bed lig dus als je onaangekondigd aanwaai sta je bij mij vaak voor een dichte deur. Dit moet ik zo doen omdat ik mijn rust nodig heb tussen de afspraken in. Dus wil je langskomen? Bel of app me en dan plannen we wat! Maar er is een grote kans dat ik afzeg, niet omdat ik niet wil, maar omdat ik niet anders kan. ♡ 

Laat een berichtje achter!

 

3 reacties

  1. Els schreef:

    Nee is oké!!!
    Jij bent oké!!!

  2. Arieta schreef:

    Echt écht alle begrip en ik vind het alleen maar héél naar voor jou (understatement) dat je niet kunt doen wat je wilt!