Thankful thirty!

13 december 2020 Life

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op


 Image

Meer in deze categorie

Bekijken
At the end of the day, I am thankful that my blessings are bigger than my problems.

Deze week mag ik officieel zeggen dat ik bij de club van 30 hoor, hoe bijzonder is dat?! Wat een knalfeest had moeten worden werd door de Coronaregels iets minder dan dat, maar zeker niet minder geslaagd. Ik had gewoon drie dagen feest!

Het nadeel van die leuke dagen is dat ik daarna minstens een week gevloerd lig. Ik breng mijn dagen door in bed, kan weinig tot niks hebben en weet me geen raad met mezelf.  Met een mix van oververmoeidheid, hartritmestoornissen en migraine zie ik het dan vaak niet eens zitten om te douchen en me aan te kleden. Het is dan de kunst om mezelf er aan het eind van de week nog aan te herinneren waarom ik zo over mijn grenzen ging en dat dit gevolg het meer dan waard is. Maar dat was het zeker! 

Zaterdag zouden we met het gezin, voor de Sinterklaascadeautjes uitgedeeld werden, kort mijn verjaardag vieren. Kaarsjes uitblazen, taart eten en champagne drinken. Maar surprise! Ik werd verrast met een heel versierd huis, cadeautjes en van iedereen een hele lieve kaart volgeschreven met dingen die ze in mij waarderen. Voor zondag hadden we een drive-in voor familie en vrienden met glühwein en een taartje to go. Wat heeft iedereen zijn best gedaan om me toch ongelooflijk jarig te laten voelen en wat was het anders, maar echt super gezellig! 

En maandag, op mijn verjaardag, had Dick een dagje vrij en zijn we naar de winter Efteling gegaan. Het regende al de hele ochtend maar bepakt met paraplu’s en poncho’s besloten we er toch wat van te maken. Na een half uur regenen stopte het en hebben we met de rolstoel en de warme kruik op schoot het hele park rond gesjeesd. Ik heb onwijs genoten van deze dagen! 

Zoals vaak het geval is in mijn leven vallen hoogtepunten vaak samen met tegenslagen.  Bijvoorbeeld: toen ik net op mezelf wonen zag ik mijn gezondheid hard achteruitgaan. Later toen ik ten huwelijk werd gevraagd en we samen zijn gaan wonen kreeg ik een week later een herseninfarct. En dan hebben we een paar maanden later de bruiloft en een week daarna een heftig transplantatietraject. Echt lang om te genieten van deze hoogtepunten heb ik vaak niet. Zo is dat nu weer.

 


 Image

 Image

Zoals jullie in mijn blog Ritme in storing hebben kunnen lezen  moet ik een keuze maken, een ablatie of aan die medicijnen die ik liever niet neem. Afgelopen week had ik een afspraak in het ziekenhuis en hebben we besloten voor de ablatie te gaan. Dus in de komende weken word ik opgenomen om de ritmestoornissen waar ik nu zo extra moe van ben weg te branden. Ook al kijk ik er niet naar uit hoop ik toch dat ik snel aan de beurt ben en de ingreep slaagt, zodat ik hopelijk weer wat meer energie krijg. Wish me luck!

Met alles waar ik doorheen ben gegaan zijn het geen makkelijke 30 jaar geweest. Het is een wonder dat ik leef, ook al voelt het de laatste jaren vaak meer als overleven dan leven. Maar ik meen het als ik zeg dat het ook hele mooie jaren zijn geweest. Het is een levenswijze geworden om het positieve boven het negatieve te zien. De mooie momenten te koesteren en de rotdingen te vergeten. Ook om de mensen die me steunen en begrip tonen meer ruimte te geven in mijn leven en mijn hoofd dan de mensen die me kwetsen of onderuithalen. Ook kan ik makkelijk loslaten en vergeven. Ik ben een veerkrachtig persoon. Alles wat ik heb meegemaakt heeft me gebracht waar ik nu ben en me gemaakt tot wie ik ben. En daar ben ik best een beetje trots op. 

Rond het ouder worden hangt vaak zo’n sluier. Mensen willen graag jong blijven, de rimpels tegengaan en af en toe een beetje sjoemelen met hun leeftijd. En dat begint meestal bij de 30.  Ik moet zeggen dat, los van de rimpels en het inleveren van mijn energie, ik het ouder worden koester. Want dat ik de 30 aantik voelt als een gigantische overwinning! Hadden we maar geweten dat ik dit zou halen, dat had ons leven zoveel zorgen bespaard!

Ook ben ik ontzettend dankbaar voor de mensen die onderdeel van mijn leven zijn, of zijn geweest. Voor hun steun, interesse, liefde, begrip en gezelligheid. Jullie geven mijn leven kleur, zorgen ervoor dat ik elke dag weer uit bed wil komen en doorga. Dat ik weet hoe het voelt om geliefd te zijn, blijdschap ken en kan genieten van het leven, samen met jullie. En dat er na zo’n week in bed er steeds weer iets is om naar uit te kijken. 

I’m thankful for all of it. 

The highs. The lows. 

The blessings. The lessons. 

The setbacks. The comebacks. 

Everything ♥   

Laat een berichtje achter!

 

7 reacties

  1. Marijke schreef:

    Een spannende tijd breekt weer aan voor jullie. Maar je bent een kanjer en weet zeker dat je dit ook weer gaat lukken. Ben blij dat ik jullie ken en als ik iets kan doen niet schromen om te appen. Toi toi 😘

  2. Paps schreef:

    Echt heel blij en bijzonder dat je 30 bent geworden. Wie had dat gedacht!!
    Je bent geslepen in al die jaren, als een prachtige kostbare diamant!! Let your light shine!! Liefs paps xxx♥️

  3. 🥰 schreef:

    Lieve Tab, ik ben dankbaar voor jou, elke dag weer. Ik vind het zo jammer dat je zo veel tegenslagen te voortduren krijgt en hoop dat het nu eens een keer stopt, ja het heeft je gemaakt tot de uitermate positief persoon die je bent, maar ik gun je zo veel meer dan dat. You are my sister by heart, not by blood ❤️

  4. Broer schreef:

    Respect voor jou zus! Knap hoe je elke dag weer vecht voor een nieuwe dag, ookal lijkt het soms even uitzichtloos, door je positieve kijk op het leven hou je jezelf niet vast aan het negatieve!
    Op naar de volgende 30!
    Love you 😘