Life of miracles

27 december 2020 Heart Life

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op


 Image

Meer in deze categorie

Bekijken
Where there is hope, there is faith
Where there is faith, miracles happen

Deze week vieren we Kerst. Met Kerst vieren wij met ons gezin het grootste wonder, de geboorte van Jezus. Ik geloof doordat Jezus op aarde is gekomen de verbinding tussen hemel en aarde is hersteld. Ook geloof ik in de wonderen die Jezus daardoor deed op aarde en nog steeds doet in onze levens. En ook al vieren we Kerst dit jaar een beetje anders, dat dit altijd hetzelfde blijft. 

Ik heb vaak getuige mogen zijn van wonderen in mijn eigen leven. Wat een voorrecht! Maar het maakt me soms wat overmoedig en in combinatie met het feit dat ik niet angstig ben, voel ik me soms een beetje onsterfelijk. Ik denk vaak dat mij dingen niet gebeuren of als ze gebeuren dat het ook wel weer goedkomt, omdat op de kritische momenten van leven of dood het leven altijd heeft gewonnen. 

Wat is precies een wonder? Ik heb het gegoogeld en kwam dit tegen: Een wonder of mirakel is een indrukwekkende en rationeel onverklaarbare gebeurtenis. 
Hieronder beschrijf ik een paar van de wonderen in mijn leven. 

Overdosis morfine 

Toen de artsen erachter kwamen dat ik een hartafwijking had zeiden ze tegen mijn ouders dat ik het jaar niet zou kunnen halen. Ik raakte steeds vaker in een vicieuze cirkel van oververmoeidheid, huilen en niet meer kunnen slapen. De huisarts gaf dan morfine om mij daar uit te krijgen en mijn lichaam wat rust te geven. Meer hierover lees je hier in het verhaal van mijn moeder.  

De huisarts kwam langs om morfine te geven, als mijn ouders belden dat het niet goed ging. Totdat de dokter per ongeluk 10 x teveel morfine had gegeven. Midden in de nacht stond hij luid bellend aan de deur omdat hij doorhad dat er een fout was gemaakt. Nadat hij mij een tegenmiddel had ingespoten had hij mij bij mijn moeder op schoot, achterin zijn auto gelegd en heeft ons naar het ziekenhuis gereden. Het enige wat ik daaraan over heb gehouden is dat ik een paar weken lang vogels voor monsters aanzag, terwijl ik dit niet had kunnen overleven. 

Een nieuwe ader 

Ondertussen was ik 1,5 jaar oud en kwam ik op controle bij de kindercardioloog die niet kon verklaren dat ik nog leefde. Wat al een wonder opzich is. Na een aantal onderzoeken en een kijkoperatie om dit te verklaren zagen ze dat er een longslagader lag, heel dun en klein, een ader die er eerst niet was. De artsen stonden opnieuw versteld en met hun mond vol tanden toen ze mijn ouders konden vertellen dat de mogelijkheid om te opereren er nu ineens wel was.

Deze slagader konden ze aansluiten op mijn aorta, waarvan ze hoopte dat de longslagader uit zou groeien tot normaal.  Nadat ze dit hadden gedaan kwam ik op mijn huidige zuurstofgehalte van ongeveer 84%. Dat was een enorme vooruitgang en weer een kans op leven. Op de tekening in mijn blog What’s wrong kun je goed zien hoe dit er uit ziet.

 

 


 Image

 Image

 Image

Dubbele longontsteking

Toen ik 3 jaar was kreeg ik een dubbele longontsteking. Ik was al een paar dagen vreselijk ziek en zwak. Toen mijn ouders met mij naar het ziekenhuis gingen en er achter kwamen dat ik een liter vocht achter mijn longen had en mijn lever al vergroot was. In het plaatselijke ziekenhuis hadden ze dat over het hoofd gezien en hadden ze mij opgegeven. In het Sophia kwamen ze er achter en hebben ze met meerdere pogingen met een dikke naald het vocht achter mijn longen vandaan getapt. Met mijn ernstige afwijking is het een opnieuw een wonder dat ik dit heb overleefd. Ik was wel zo ernstig verzwakt dat ik opnieuw moest leren lopen.

Kritisch na een operatie 

Een paar maanden later mislukte mijn laatste openhartoperatie, de operatie om mijn hart helemaal te corrigeren. Ze wilden het gat tussen mijn hart (VSD) dichtmaken, een donorklep plaatsen en de inmiddels uitgegroeide longslagader van de eerste operatie van de aorta afhalen en op het hart aansluiten.

Dit is compleet misgegaan doordat de drukken in mijn hartkamers gigantisch hoog waren door de pulmonale hypertensie (te hoge druk in die nieuwe longslagader) waar ze toen nog niet vanaf wisten. Ik heb enorm kritiek op de operatietafel gelegen en de artsen hadden niet verwacht dat ik er levend af zou komen. Ze hadden tijdens de 10 uur durende operatie de aorta hartklep beschadigd die daardoor is gaan lekken.

Toen mijn ouders ‘s avonds naar huis gingen waren ze zo dankbaar dat ik dit had overleefd. Maar ik was nog zo ziek en zwak dat ze zich biddend afvroegen en hoe lang dit nog zo door zou gaan. Maar de volgende dag zat ik opgewekt aan een tafeltje te kleuren en herstelde ik wonderbaarlijk snel. De artsen waren enorm verbaasd dat ik zo snel herstelde, ze zeiden dat een gezonde volwassen man die zo’n operatie had ondergaan waarschijnlijk nu net zijn tenen was gaan bewegen.  

En zo hangt mijn kindertijd vast aan gebeurtenissen die wonderlijk en niet verklaarbaar zijn. Mensen waren verbaasd als ze hoorden dat ik naar school ging, ik was in ons dorp het levende bewijs van een wonder voor iedereen die in die periode daarvoor gebeden had. 

De jaren daarna waren redelijk rustig, er gebeurde altijd wel wat maar met weinig extreme leven/dood situaties heb ik voor mijn doen redelijk onbezorgd kunnen opgroeien. Ook dat is een enorm wonder, dat mijn hart het zo lang volgehouden heeft en al mijn dolle stapavondjes en andere energievretende activiteiten heeft geïncasseerd.

Herseninfarct 

Een volgende grote aanslag op mijn leven was het herseninfarct, dat ik dat overleefd heb en er zo goed uitgekomen ben is echt een wonder. Over deze situatie heb ik al eerder een blog geschreven, die kun je hier lezen. Zoveel artsen en mensen hebben versteld gestaan door de bijzondere, onverklaarbare dingen die gebeurde in mijn leven en door het overleven. En nu ook mijn eigen man.

Waar mijn ouders biddend op de gang zaten te wachten vroegen ze aan hem waar hij op hoopte. Hij zei: ”Dat ze lachend uit die lift komt straks’’. Nadat de bloedprop verwijderd was kwam ik weer bij en…. kwam ik lachend uit die lift. 

Miracles still happen! So pray for yours ♥

Laat een berichtje achter!

 

7 reacties

  1. Stella de Smit schreef:

    prachtige getuigenissen waar je ongetwijfeld anderen weer mee hebt bemoedigt (en nog), alle eer aan God!

  2. Linda schreef:

    Amen! Prachtige blog weer!!

  3. Arieta schreef:

    Jij bent inderdaad een heel bijzonder wonder ❣

  4. Karin schreef:

    Mooi om te lezen hoe positief je omgaat met je tegenslagen. Al zie ik dat best veel bij je mede-AHA-ers. Keep on going!

  5. Paps schreef:

    Tjonge, we hebben heel wat beleeft met jou. Iedere keer stonde we weer voor onmogelijkheden. Dan kom je weer op het punt van overgave en vertrouwen op God die ons lief heeft en telkens uitkomst bied. Wij danken Hem voor jou leven!! Het beste komt nog…♥️♥️

  6. Mams schreef:

    Altijd grappig om te zien hoe jij alle heftige dingen naar 10 procent kan terugbrengen, tussendoor niet zoveel bijzonders voorgevallen? Mijn verhaal zou er heel anders uitzien. Mooi dat je Jezus alle eer geeft voor wat Hij voor je heeft gedaan. Lets keep trusting and believing! For His mercy is new every morning! ♥️🙌