Elise

17 augustus 2021 Zivah Elise

 Image

 Image

Hi!Ik ben Elise en samen met mijn man Dick en ons hondje Noa woon ik vlakbij het mooie Gorinchem. Ik ben gek op shoppen, eten en drankjes doen met vrienden en ik kook of bak graag als ik daar de energie voor heb.

Volg mij ook op

Meer in deze categorie

Bekijken
Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van mij Jesaja 43:1

Wat was ik trots toen ik hoorde dat mijn nichtje Zivah Elise geboren was en ik voelde me ontzettend vereerd toen mijn zus vertelde dat ze naar mij vernoemd is. Het voelde alsof ze een deel van mij was. Ik riep ook heel blij naar Dick ‘nu hebben we toch allebei een kind!’. Want zijn broer en schoonzus hebben hun tweede kind naar hem genoemd. Zo bijzonder, wat voelen we ons trots, gezien en geliefd hierdoor. 

Door de Coronaregels mocht ik niet gelijk op kraambezoek komen en na een thuisbevalling moesten ze toch voor controle naar het ziekenhuis. Ze was erg groot dus wilden ze haar suiker controleren en haar armpje gebruikte ze niet. In het ziekenhuis constateerde ze een gevaarlijke bacterie die hersenvliesontsteking kon veroorzaken en zagen ze dat ze insulten had. Ze moest overgebracht worden naar het Sophia kinderziekenhuis.  

Daar maakten ze een hersenscan. Ze bleek een kleine bloeding/stolsel in haar hersenen gehad te hebben. Gelukkig ging dit binnen een week beter en mocht ze van de medicijnen af en naar huis! Voor haar ontslag uit het ziekenhuis maakten ze nog even snel een echo van haar hart omdat ze een klein ruisje gehoord hadden. Zivah bleek een aangeboren hartafwijking te hebben, tetralogie van Fallot. Hier vind je meer informatie over de hartafwijking: Tetralogie van Fallot

Het is een veel voorkomende hartafwijking die heel erg lijkt op dat wat ik heb. We hebben allebei een gat in onze hartkamers (VSD), een vergrootte rechterkamer, scheef geplaatste aorta en waar ik geen longslagader heb is die van Zivah vernauwd. Ze moet rond de 3/6 maanden een openhartoperatie ondergaan om dit te corrigeren.  


 Image

Wat een schok was dit voor de hele familie, het voelde als een nachtmerrie, alsof we in een slechte grap getrapt waren. Moesten we hier als familie weer mee geconfronteerd worden? Toen ik het nieuws van mijn moeder hoorde sloeg mijn hart over, ik was de hele week van slag en was constant met dit nieuws bezig. In een sneltreinvaart wisselde allerlei vreselijke gedachten zich af. 

Ik dacht aan alle dingen waar dit kleine meisje nog doorheen moet, alle ziekenhuisonderzoeken, operatie en de moeite om mee te komen en mijn hart brak voor haar. Ik zag haar hele leven door mijn ogen, met mijn pijn en moeite door de jaren heen. Met elke leeftijd en zijn eigen problemen. Ik voelde me niet meer vereerd maar schuldig over het feit dat ze mijn naam draagt.  

Natuurlijk weet ik dat ze ook met deze afwijking geboren zou zijn als ze anders had geheten maar toch.. Elise is ook mijn tweede naam en het stukje van mijn naam waaronder ik deze blog schrijf. En zo heb ik dit gedeelte van mijn naam aan mijn hartafwijking gekoppeld.  

Ik vind het moeilijk om vertrouwen te hebben in de artsen die zeggen dat dit een ‘routineklus’ voor hun is, iets wat ze dagelijks zien en verhelpen. Mijn eigen ervaringen staan dit vertrouwen in de weg en dat is moeilijk want ik wil haar situatie los van het mijne koppelen. Bij haar hebben ze perspectief, ze zien operatiemogelijkheden en spraken zelfs uit dat ze hierna een zo goed als gezond leven kan leven. Terwijl dat er toen voor mij niet was.  

Nu zijn we drie maanden verder en Zivah doet het ontzettend goed, ze is een vrolijke en zelfs sterke baby. Mijn zus zegt ook dat als ze niet zouden weten dat ze zo ziek is ze het niet hadden gemerkt. Ze heeft soms wat moeite om de melk weg te slikken en is wat sneller moe na het drinken. Ook haar zuurstofgehalte is net zo hoog als bij een gezond kind, wat een opluchting! Deze week is Zivah’s operatie en er is niks spannender dan dat.  

Ik heb het schuldgevoel los kunnen laten en probeer het als iets heel speciaals te zien. Ik zal er altijd voor haar zijn en haar helpen waar dat nodig is. Ze heeft mij, altijd! En Elise betekend gewijd aan God en er is niks mooiers dan dat! ♡ 

 

(Bedankt voor alle betrokkenheid en liefde die jullie ons hebben toegestuurd) 

Laat een berichtje achter!

 

12 reacties

  1. Karin cornelissen schreef:

    wij zijn afgelopen 30-11-2021 trotse ouders geworden van Sepp, ook Sepp heeft de hartafwijking Tetralogie van Fallot. Hij wordt tussen de 3 en 6 maanden geopereerd.
    Veel sterkte voor jullie familie ❤️

  2. Marga schreef:

    En wat zijn wij trots op jullie!

  3. Frannie schreef:

    Wat spannend voor jou en de hele familie. Heel veel sterkte voor jullie allemaal. We weten uit ervaring hoe spannend het is als je kind/kleinkind deze operatie moet ondergaan.

    • Elise schreef:

      Dankjewel frannie! Gelukkig is alles goed gegaan en herstelt ze goed! Meer dan vertrouwen kunnen we niet doen. Heeft het kindje van Mandy dezelfde operatie gehad? Had hij ook tetralogie van fallot?

      • Frannie schreef:

        Mats heeft Pulmonalisklep stenose.
        Dat is toch weer anders. Er zijn best veel soorten hartafwijkingen bij jonge kinderen. Maar als zo’n kleintje een.open hart operatie krijgt dan is het altijd spannend. Welke afwijking het ook is. Heel fijn dat het allemaal goed is gegaan. Hopelijk gaat het herstel spoedig. Heel veel sterkte.

  4. Anja schreef:

    Lieve mensen, we leven en bidden van harte met jullie mee.
    Hoe het ook zij….God is erbij

  5. Mam schreef:

    Mooi geschreven lieverd!

  6. Rol schreef:

    ❤️💪🏼